1 Samuel 2

Pasal 2

א וַתִּתְפַּלֵּ֤ל חַנָּה֙ וַתֹּאמַ֔ר עָלַ֤ץ לִבִּי֙ בַּֽיהוָ֔ה רָ֥מָה קַרְנִ֖י בַּֽיהוָ֑ה רָ֤חַב פִּי֙ עַל־א֣וֹיְבַ֔י כִּ֥י שָׂמַ֖חְתִּי בִּישׁוּעָתֶֽךָ׃

1 Lalu Hana berdoa, katanya: “Hatiku bersukaria karena Yang Mahakekal, tandukku ditinggikan oleh Yang Mahakekal; mulutku terbuka lebar terhadap musuh-musuhku, sebab aku bersukacita karena pertolongan-Mu.

ב אֵין־קָד֥וֹשׁ כַּיהוָ֖ה כִּ֣י אֵ֣ין בִּלְתֶּ֑ךָ וְאֵ֥ין צ֖וּר כֵּאלֹהֵֽינוּ׃

2 Tidak ada yang kudus seperti Yang Mahakekal, sebab tidak ada selain Engkau; dan tidak ada gunung batu seperti Allah kita.

ג אַל־תַּרְבּ֤וּ תְדַבְּרוּ֙ גְּבֹהָ֣ה גְבֹהָ֔ה יֵצֵ֥א עָתָ֖ק מִפִּיכֶ֑ם כִּ֣י אֵ֤ל דֵּעוֹת֙ יְהוָ֔ה ולא [וְל֥וֹ] נִתְכְּנ֖וּ עֲלִלֽוֹת׃

3 Janganlah kamu terus-menerus berbicara dengan sangat congkak, janganlah kata-kata yang angkuh keluar dari mulutmu, sebab Yang Mahakekal adalah Allah yang mengetahui segala sesuatu, dan oleh-Nya segala perbuatan diperhitungkan.

ד קֶ֥שֶׁת גִּבֹּרִ֖ים חַתִּ֑ים וְנִכְשָׁלִ֖ים אָ֥זְרוּ חָֽיִל׃

4 Para pahlawan dan busur mereka dipatahkan, dan orang-orang yang tersandung diikat pinggangnya dengan kekuatan.

ה שְׂבֵעִ֤ים בַּלֶּ֙חֶם֙ נִשְׂכָּ֔רוּ וּרְעֵבִ֖ים חָדֵ֑לּוּ עַד־עֲקָרָה֙ יָלְדָ֣ה שִׁבְעָ֔ה וְרַבַּ֥ת בָּנִ֖ים אֻמְלָֽלָה׃

5 Orang-orang yang dahulu kenyang kini mengupahkan diri demi roti, dan orang-orang yang dahulu lapar kini tidak perlu lagi bekerja upahan; bahkan perempuan yang mandul melahirkan tujuh anak, sedangkan yang banyak anaknya menjadi layu.

ו יְהוָ֖ה מֵמִ֣ית וּמְחַיֶּ֑ה מוֹרִ֥יד שְׁא֖וֹל וַיָּֽעַל׃

6 Yang Mahakekal mematikan dan menghidupkan; Ia menurunkan ke dunia orang mati dan menaikkan kembali.

ז יְהוָ֖ה מוֹרִ֣ישׁ וּמַעֲשִׁ֑יר מַשְׁפִּ֖יל אַף־מְרוֹמֵֽם׃

7 Yang Mahakekal membuat miskin dan membuat kaya; Ia merendahkan, dan Ia pula yang meninggikan.

ח מֵקִ֨ים מֵעָפָ֜ר דָּ֗ל מֵֽאַשְׁפֹּת֙ יָרִ֣ים אֶבְי֔וֹן לְהוֹשִׁיב֙ עִם־נְדִיבִ֔ים וְכִסֵּ֥א כָב֖וֹד יַנְחִלֵ֑ם כִּ֤י לַֽיהוָה֙ מְצֻ֣קֵי אֶ֔רֶץ וַיָּ֥שֶׁת עֲלֵיהֶ֖ם תֵּבֵֽל׃

8 Ia mengangkat orang yang lemah dari debu, dari timbunan sampah Ia meninggikan orang yang miskin, untuk mendudukkan mereka bersama para bangsawan, dan Ia memberi mereka takhta kemuliaan sebagai milik pusaka; sebab tiang-tiang penopang bumi adalah milik Yang Mahakekal, dan di atasnya Ia menegakkan dunia.

ט רַגְלֵ֤י חסידו [חֲסִידָיו֙] יִשְׁמֹ֔ר וּרְשָׁעִ֖ים בַּחֹ֣שֶׁךְ יִדָּ֑מּוּ כִּֽי־לֹ֥א בְכֹ֖חַ יִגְבַּר־אִֽישׁ׃

9 Ia menjaga kaki orang-orang saleh-Nya, tetapi orang-orang fasik dibungkam dalam kegelapan, sebab bukan karena kekuatan seseorang menjadi unggul.

י יְהוָ֞ה יֵחַ֣תּוּ מריבו [מְרִיבָ֗יו] עלו [עָלָיו֙] בַּשָּׁמַ֣יִם יַרְעֵ֔ם יְהוָ֖ה יָדִ֣ין אַפְסֵי־אָ֑רֶץ וְיִתֶּן־עֹ֣ז לְמַלְכּ֔וֹ וְיָרֵ֖ם קֶ֥רֶן מְשִׁיחֽוֹ׃ (פ)

10 Mereka yang melawan Yang Mahakekal akan dihancurkan; Ia akan mengguntur dari langit terhadap mereka. Yang Mahakekal akan menghakimi ujung-ujung bumi; Ia akan memberi kekuatan kepada raja-Nya dan meninggikan tanduk orang yang diurapi-Nya.”

יא וַיֵּ֧לֶךְ אֶלְקָנָ֛ה הָרָמָ֖תָה עַל־בֵּית֑וֹ וְהַנַּ֗עַר הָיָ֤ה מְשָׁרֵת֙ אֶת־יְהוָ֔ה אֶת־פְּנֵ֖י עֵלִ֥י הַכֹּהֵֽן׃

11 Lalu Elkana pulang ke Rama, ke rumahnya, sedangkan anak itu melayani Yang Mahakekal di hadapan Imam Eli.

יב וּבְנֵ֥י עֵלִ֖י בְּנֵ֣י בְלִיָּ֑עַל לֹ֥א יָדְע֖וּ אֶת־יְהוָֽה׃

12 Adapun anak-anak Eli adalah orang-orang dursila; mereka tidak mengenal Yang Mahakekal.

יג וּמִשְׁפַּ֥ט הַכֹּהֲנִ֖ים אֶת־הָעָ֑ם כָּל־אִ֞ישׁ זֹבֵ֣חַ זֶ֗בַח וּבָ֨א נַ֤עַר הַכֹּהֵן֙ כְּבַשֵּׁ֣ל הַבָּשָׂ֔ר וְהַמַּזְלֵ֛ג שְׁלֹ֥שׁ־הַשִּׁנַּ֖יִם בְּיָדֽוֹ׃

13 Adapun kebiasaan para imam terhadap rakyat ialah demikian: setiap kali seseorang mempersembahkan korban sembelihan, datanglah pelayan imam itu saat daging sedang dimasak, dengan garpu bergigi tiga di tangannya.

יד וְהִכָּ֨ה בַכִּיּ֜וֹר א֣וֹ בַדּ֗וּד א֤וֹ בַקַּלַּ֙חַת֙ א֣וֹ בַפָּר֔וּר כֹּ֚ל אֲשֶׁ֣ר יַעֲלֶ֣ה הַמַּזְלֵ֔ג יִקַּ֥ח הַכֹּהֵ֖ן בּ֑וֹ כָּ֚כָה יַעֲשׂ֣וּ לְכָל־יִשְׂרָאֵ֔ל הַבָּאִ֥ים שָׁ֖ם בְּשִׁלֹֽה׃

14 Lalu ia menghunjamkan garpu itu ke dalam bejana, atau periuk, atau kuali, atau wajan; apa saja yang terangkat oleh garpu itu, diambil oleh imam dengan garpu itu. Demikianlah mereka perlakukan semua orang Israel yang datang ke sana, di Silo.

טו גַּם֮ בְּטֶרֶם֮ יַקְטִר֣וּן אֶת־הַחֵלֶב֒ וּבָ֣א ׀ נַ֣עַר הַכֹּהֵ֗ן וְאָמַר֙ לָאִ֣ישׁ הַזֹּבֵ֔חַ תְּנָ֣ה בָשָׂ֔ר לִצְל֖וֹת לַכֹּהֵ֑ן וְלֹֽא־יִקַּ֧ח מִמְּךָ֛ בָּשָׂ֥ר מְבֻשָּׁ֖ל כִּ֥י אִם־חָֽי׃

15 Bahkan sebelum lemaknya dibakar di atas mezbah, datanglah pelayan imam itu dan berkata kepada orang yang mempersembahkan korban: “Berikanlah daging untuk dipanggang bagi imam; ia tidak mau menerima daging yang sudah dimasak darimu, melainkan yang mentah.”

טז וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו הָאִ֗ישׁ קַטֵּ֨ר יַקְטִיר֤וּן כַּיּוֹם֙ הַחֵ֔לֶב וְקַ֨ח־לְךָ֔ כַּאֲשֶׁ֥ר תְּאַוֶּ֖ה נַפְשֶׁ֑ךָ וְאָמַ֥ר ׀ לו [לֹא֙] כִּ֚י עַתָּ֣ה תִתֵּ֔ן וְאִם־לֹ֖א לָקַ֥חְתִּי בְחָזְקָֽה׃

16 Jika orang itu berkata kepadanya: “Biarlah lemaknya dibakar di atas mezbah terlebih dahulu, sesudah itu ambillah bagimu sebanyak yang kauingini,” maka pelayan itu menjawab: “Tidak, berikanlah sekarang juga; jika tidak, aku akan mengambilnya dengan paksa.”

יז וַתְּהִ֨י חַטַּ֧את הַנְּעָרִ֛ים גְּדוֹלָ֥ה מְאֹ֖ד אֶת־פְּנֵ֣י יְהוָ֑ה כִּ֤י נִֽאֲצוּ֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים אֵ֖ת מִנְחַ֥ת יְהוָֽה׃

17 Maka dosa para pelayan itu sangat besar di hadapan Yang Mahakekal, sebab orang-orang itu memandang hina persembahan bagi Yang Mahakekal.

יח וּשְׁמוּאֵ֕ל מְשָׁרֵ֖ת אֶת־פְּנֵ֣י יְהוָ֑ה נַ֕עַר חָג֖וּר אֵפ֥וֹד בָּֽד׃

18 Adapun Samuel melayani di hadapan Yang Mahakekal; ia masih seorang anak, dan pinggangnya berikat efod dari kain linen.

יט וּמְעִ֤יל קָטֹן֙ תַּעֲשֶׂה־לּ֣וֹ אִמּ֔וֹ וְהַעַלְתָ֥ה ל֖וֹ מִיָּמִ֣ים ׀ יָמִ֑ימָה בַּֽעֲלוֹתָהּ֙ אֶת־אִישָׁ֔הּ לִזְבֹּ֖חַ אֶת־זֶ֥בַח הַיָּמִֽים׃

19 Ibunya juga membuatkan baginya sebuah jubah kecil, dan setiap tahun ia membawakannya kepadanya ketika ia datang bersama suaminya untuk mempersembahkan korban sembelihan tahunan.

כ וּבֵרַ֨ךְ עֵלִ֜י אֶת־אֶלְקָנָ֣ה וְאֶת־אִשְׁתּ֗וֹ וְאָמַר֙ יָשֵׂם֩ יְהוָ֨ה לְךָ֥ זֶ֙רַע֙ מִן־הָאִשָּׁ֣ה הַזֹּ֔את תַּ֚חַת הַשְּׁאֵלָ֔ה אֲשֶׁ֥ר שָׁאַ֖ל לַֽיהוָ֑ה וְהָלְכ֖וּ לִמְקֹמֽוֹ׃

20 Lalu Eli memberkati Elkana dan istrinya, katanya: “Semoga Yang Mahakekal memberimu keturunan dari perempuan ini, sebagai ganti anak yang telah dipinjamkan kepada Yang Mahakekal.” Kemudian mereka pulang ke tempat tinggalnya.

כא כִּֽי־פָקַ֤ד יְהוָה֙ אֶת־חַנָּ֔ה וַתַּ֛הַר וַתֵּ֥לֶד שְׁלֹשָֽׁה־בָנִ֖ים וּשְׁתֵּ֣י בָנ֑וֹת וַיִּגְדַּ֛ל הַנַּ֥עַר שְׁמוּאֵ֖ל עִם־יְהוָֽה׃ (ס)

21 Sungguh, Yang Mahakekal memperhatikan Hana; ia mengandung dan melahirkan tiga anak laki-laki dan dua anak perempuan. Adapun anak itu, Samuel, tumbuh besar di hadapan Yang Mahakekal.

כב וְעֵלִ֖י זָקֵ֣ן מְאֹ֑ד וְשָׁמַ֗ע אֵת֩ כָּל־אֲשֶׁ֨ר יַעֲשׂ֤וּן בָּנָיו֙ לְכָל־יִשְׂרָאֵ֔ל וְאֵ֤ת אֲשֶֽׁר־יִשְׁכְּבוּן֙ אֶת־הַנָּשִׁ֔ים הַצֹּ֣בְא֔וֹת פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד׃

22 Adapun Eli sudah sangat tua. Ia mendengar tentang segala sesuatu yang dilakukan anak-anaknya terhadap semua orang Israel, dan bahwa mereka tidur dengan perempuan-perempuan yang berkumpul di pintu Kemah Pertemuan.

כג וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם לָ֥מָּה תַעֲשׂ֖וּן כַּדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה אֲשֶׁ֨ר אָנֹכִ֤י שֹׁמֵ֙עַ֙ אֶת־דִּבְרֵיכֶ֣ם רָעִ֔ים מֵאֵ֖ת כָּל־הָעָ֥ם אֵֽלֶּה׃

23 Lalu ia berkata kepada mereka: “Mengapa kamu melakukan hal-hal seperti ini? Aku mendengar kabar buruk tentang kamu dari seluruh rakyat ini.

כד אַ֖ל בָּנָ֑י כִּ֠י לֽוֹא־טוֹבָ֤ה הַשְּׁמֻעָה֙ אֲשֶׁ֣ר אָנֹכִ֣י שֹׁמֵ֔עַ מַעֲבִרִ֖ים עַם־יְהוָֽה׃

24 Jangan begitu, anak-anakku! Kabar yang kudengar disebarluaskan oleh umat Yang Mahakekal itu tidak baik.

כה אִם־יֶחֱטָ֨א אִ֤ישׁ לְאִישׁ֙ וּפִֽלְל֣וֹ אֱלֹהִ֔ים וְאִ֤ם לַֽיהוָה֙ יֶֽחֱטָא־אִ֔ישׁ מִ֖י יִתְפַּלֶּל־ל֑וֹ וְלֹ֤א יִשְׁמְעוּ֙ לְק֣וֹל אֲבִיהֶ֔ם כִּֽי־חָפֵ֥ץ יְהוָ֖ה לַהֲמִיתָֽם׃

25 Jika seseorang berdosa terhadap orang lain, hakim akan mengadilinya; tetapi jika seseorang berdosa terhadap Yang Mahakekal, siapakah yang akan berdoa untuknya?” Tetapi mereka tidak mendengarkan perkataan ayah mereka, sebab Yang Mahakekal berkehendak mematikan mereka.

כו וְהַנַּ֣עַר שְׁמוּאֵ֔ל הֹלֵ֥ךְ וְגָדֵ֖ל וָט֑וֹב גַּ֚ם עִם־יְהוָ֔ה וְגַ֖ם עִם־אֲנָשִֽׁים׃ (ס)

26 Adapun anak itu, Samuel, makin bertambah besar dan makin baik, baik di hadapan Yang Mahakekal maupun di hadapan manusia.

כז וַיָּבֹ֥א אִישׁ־אֱלֹהִ֖ים אֶל־עֵלִ֑י וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הֲנִגְלֹ֤ה נִגְלֵ֙יתִי֙ אֶל־בֵּ֣ית אָבִ֔יךָ בִּֽהְיוֹתָ֥ם בְּמִצְרַ֖יִם לְבֵ֥ית פַּרְעֹֽה׃

27 Lalu datanglah seorang abdi Allah kepada Eli dan berkata kepadanya: “Beginilah firman Yang Mahakekal: Bukankah Aku telah menyatakan diri-Ku dengan nyata kepada keluarga leluhurmu ketika mereka masih di Mesir sebagai budak keluarga Firaun?

כח וּבָחֹ֣ר אֹ֠תוֹ מִכָּל־שִׁבְטֵ֨י יִשְׂרָאֵ֥ל לִי֙ לְכֹהֵ֔ן לַעֲל֣וֹת עַֽל־מִזְבְּחִ֗י לְהַקְטִ֥יר קְטֹ֛רֶת לָשֵׂ֥את אֵפ֖וֹד לְפָנָ֑י וָֽאֶתְּנָה֙ לְבֵ֣ית אָבִ֔יךָ אֶת־כָּל־אִשֵּׁ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

28 Aku telah memilihnya dari antara segala suku Israel menjadi imam bagi-Ku, untuk mempersembahkan korban di atas mezbah-Ku, untuk membakar ukupan, dan untuk mengenakan efod di hadapan-Ku; dan Aku telah memberikan kepada keluarga leluhurmu segala korban api-apian orang Israel.

כט לָ֣מָּה תִבְעֲט֗וּ בְּזִבְחִי֙ וּבְמִנְחָתִ֔י אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֖יתִי מָע֑וֹן וַתְּכַבֵּ֤ד אֶת־בָּנֶ֙יךָ֙ מִמֶּ֔נִּי לְהַבְרִֽיאֲכֶ֗ם מֵרֵאשִׁ֛ית כָּל־מִנְחַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל לְעַמִּֽי׃

29 Mengapa kamu menginjak-injak korban sembelihan-Ku dan persembahan-Ku yang telah Kuperintahkan di tempat kediaman-Ku? Mengapa engkau lebih menghormati anak-anakmu daripada-Ku, sehingga kamu menggemukkan diri dengan bagian yang pertama dari segala persembahan Israel, umat-Ku?

ל לָכֵ֗ן נְאֻם־יְהוָה֮ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ אָמ֣וֹר אָמַ֔רְתִּי בֵּֽיתְךָ֙ וּבֵ֣ית אָבִ֔יךָ יִתְהַלְּכ֥וּ לְפָנַ֖י עַד־עוֹלָ֑ם וְעַתָּ֤ה נְאֻם־יְהוָה֙ חָלִ֣ילָה לִּ֔י כִּֽי־מְכַבְּדַ֥י אֲכַבֵּ֖ד וּבֹזַ֥י יֵקָֽלּוּ׃

30 Sebab itu, demikianlah firman Yang Mahakekal, Allah Israel: Sesungguhnya Aku telah berfirman bahwa keluargamu dan keluarga leluhurmu akan melayani di hadapan-Ku untuk selama-lamanya; tetapi sekarang, demikianlah firman Yang Mahakekal: Jauhlah hal itu dari-Ku! Sebab siapa yang menghormati Aku, akan Kuhormati, dan siapa yang menghina Aku, akan menjadi hina.

לא הִנֵּה֙ יָמִ֣ים בָּאִ֔ים וְגָֽדַעְתִּי֙ אֶת־זְרֹ֣עֲךָ֔ וְאֶת־זְרֹ֖עַ בֵּ֣ית אָבִ֑יךָ מִֽהְי֥וֹת זָקֵ֖ן בְּבֵיתֶֽךָ׃

31 Sesungguhnya, akan datang waktunya Aku mematahkan kekuatan lenganmu dan kekuatan lengan keluarga leluhurmu, sehingga tidak akan ada orang yang lanjut usia dalam keluargamu.

לב וְהִבַּטְתָּ֙ צַ֣ר מָע֔וֹן בְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־יֵיטִ֖יב אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל וְלֹֽא־יִהְיֶ֥ה זָקֵ֛ן בְּבֵיתְךָ֖ כָּל־הַיָּמִֽים׃

32 Engkau akan melihat sainganmu di tempat kediaman-Ku, di tengah segala kebaikan yang akan Ia limpahkan kepada Israel; dan tidak akan ada orang yang lanjut usia dalam keluargamu selama-lamanya.

לג וְאִ֗ישׁ לֹֽא־אַכְרִ֤ית לְךָ֙ מֵעִ֣ם מִזְבְּחִ֔י לְכַלּ֥וֹת אֶת־עֵינֶ֖יךָ וְלַאֲדִ֣יב אֶת־נַפְשֶׁ֑ךָ וְכָל־מַרְבִּ֥ית בֵּיתְךָ֖ יָמ֥וּתוּ אֲנָשִֽׁים׃

33 Namun, tidak semua orang dari keluargamu akan Kulenyapkan dari mezbah-Ku, sehingga matamu menjadi sayu dan jiwamu merana; dan semua yang bertambah dalam keluargamu akan mati pada usia muda.

לד וְזֶה־לְּךָ֣ הָא֗וֹת אֲשֶׁ֤ר יָבֹא֙ אֶל־שְׁנֵ֣י בָנֶ֔יךָ אֶל־חָפְנִ֖י וּפִֽינְחָ֑ס בְּי֥וֹם אֶחָ֖ד יָמ֥וּתוּ שְׁנֵיהֶֽם׃

34 Inilah yang akan menjadi tanda bagimu, yaitu apa yang akan menimpa kedua anakmu, Hofni dan Pinehas: pada hari yang sama keduanya akan mati.

לה וַהֲקִימֹתִ֥י לִי֙ כֹּהֵ֣ן נֶאֱמָ֔ן כַּאֲשֶׁ֛ר בִּלְבָבִ֥י וּבְנַפְשִׁ֖י יַעֲשֶׂ֑ה וּבָנִ֤יתִי לוֹ֙ בַּ֣יִת נֶאֱמָ֔ן וְהִתְהַלֵּ֥ךְ לִפְנֵֽי־מְשִׁיחִ֖י כָּל־הַיָּמִֽים׃

35 Aku akan mengangkat bagi-Ku seorang imam yang setia, yang akan bertindak sesuai dengan apa yang ada dalam hati-Ku dan dalam jiwa-Ku. Aku akan membangun baginya keluarga yang kokoh, dan ia akan melayani di hadapan orang yang Kuurapi selama-lamanya.

לו וְהָיָ֗ה כָּל־הַנּוֹתָר֙ בְּבֵ֣יתְךָ֔ יָבוֹא֙ לְהִשְׁתַּחֲוֺ֣ת ל֔וֹ לַאֲג֥וֹרַת כֶּ֖סֶף וְכִכַּר־לָ֑חֶם וְאָמַ֗ר סְפָחֵ֥נִי נָ֛א אֶל־אַחַ֥ת הַכְּהֻנּ֖וֹת לֶאֱכֹ֥ל פַּת־לָֽחֶם׃ (ס)

36 Setiap orang yang tersisa dari keluargamu akan datang sujud kepadanya untuk mendapatkan sekeping perak dan sebuah roti, dan ia akan berkata: ‘Tolong tempatkan aku dalam salah satu tugas keimaman, supaya aku dapat makan sepotong roti.’”

Pasal Sebelumnya Pasal Berikutnya